Zobacz mikrokosmos dzięki makrofotografii

Makrofotografia to technika fotograficzna, która pozwala na uzyskanie zdjęć bardzo małych przedmiotów lub stworzeń za pomocą wysokich powiększeń. O makrofotografii – zgodnie z najczęściej przyjmowanymi założeniami – można mówić, kiedy stosunek odtworzenia obiektu jest równy lub większy od 1, to znaczy kiedy wymiary obrazu na kliszy fotograficznej lub czujniku są takie same lub większe od wymiarów obiektu w rzeczywistej skali. Takie zdefiniowanie makrofotografii ma również praktyczne znaczenie, które wskazuje ogromną różnicę parametrów tego rodzaju fotografii w zakresie techniki fotografowania oraz postprodukcji względem zdjęć o stosunkach mniejszych niż jeden do jednego. Według innych teorii makrofotografia to taki rodzaj zdjęcia, na którym obiekt znajduje się w odległości mniejszej niż 20 ogniskowych używanego obiektywu. W makrofotografii używa się zarówno aparatów analogowych, jak i cyfrowych. W fotografii analogowej, czyli tam, gdzie tradycyjnie używa się kliszy, potwierdzenie znajduje definicja, według której stosunek między wymiarami obiektu a jego obrazu na negatywie jest niższy niż jeden do jednego. W fotografii cyfrowej, ponieważ czujnik jest bardzo mały, zwykle bierze się pod uwagę stosunek między obiektem a wydrukiem zdjęcia w tradycyjnych wymiarach, czyli 10×15 cm, ale nie jest to powszechnie akceptowany pogląd.